Begin juli legde ik mijn eed af in de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Na 2 jaar werken als adjunct-kabinetschef bij Minister-President Yves Leterme en 9 jaar in het Vlaams parlement is dit een totaal nieuwe ervaring.
Niet alleen de inhoud is anders, maar vooral ook de vorm, de cultuur is hier totaal verschillend. Uren of een halve dag discussiëren over de – in de commissie –   te volgen procedure, is geen uitzondering. Ook de pers zit enorm dicht op wat er in het federale parlement gebeurt. Elk woord wordt gewikt en gewogen in functie van (mogelijke) politieke strategieën.   

Terwijl de formateur en diverse onderhandelaars zich onvermoeibaar door oneindig veel voorstellen en strategieën worstelen komt toch ook het “gewone” parlementaire werk, met horten en stoten op gang.  Mijn eerste wetsvoorstel betrof de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde, voorstel dat ik samen met Pieter, Herman en Michel indiende. Na de tweede uitspraak van het arbitragehof moet er immers naar een duurzame en legale oplossing gezocht worden voor de volgende verkiezingen. Weinigen weten dat heel deze splitsingsdiscussie een gevolg is van de beslissing in 2002 om niet langer op grond van arrondissementele maar op grond van provinciale kieskringen naar de kiezer te gaan zonder een oplossing te hebben voor de vroegere provincie Brabant ( nu Waals-Brabant, Vlaams Brabant ). 

In het Vlaams parlement volgde ik de ‘welzijnsdossiers’ . In de Kamer maak ik deel uit van de commissies sociale zaken en volksgezondheid . Mijn eerste interventie betrof het uitstel van de wet op de foutloze medische aansprakelijkheid. Voor deze kaderwet zijn nog totaal geen uitvoeringsbesluiten klaar en nog heel wat begrippen en procedures moeten worden uitgeklaard. De voorziene inwerkingtreding op 1 januari 2008 is dan ook niet haalbaar. We dienden daarom een voorstel in, en ook de regering schrijft dit in, in haar programmawet .
Om één en ander voortgang te laten vinden stellen we voor om hoorzittingen te houden en hopen hiervoor steun te vinden bij alle partijen.

Met deze blog hoop ik geregeld nieuws te brengen rond mijn parlementaire werk en actuele gebeurtenissen, zoals ik vroeger via mijn nieuwsbrief en site ook deed.

Morgen vertrek ik, als enige vanuit de Kamer, naar  het eerste “interparlementair congres” over aids. Ik houd je zeker op de hoogte.