850.000 euro voor de vrijwilligers.

Wellicht zou ik nu moeten schrijven over de interpellaties van vanochtend en het feit dat de regering met Yves Leterme het vertrouwen gekregen heeft.

U heeft het zeker allemaal gevolgd via het nieuws op radio, tv of villa politica.

 

Maar ik breng met evenveel plezier het goede nieuws. De gratis vrijwilligersverzekering die via de provincies wordt toegekend, kan verdergezet worden.

Op aandringen van CD&V besliste de regering gisteren om  via de nationale loterij  850.000 euro opzij te zetten voor de vrijwilligers. Dit is een belangrijk signaal: op die manier kunnen we het maatschappelijk belang van die werking onderstrepen en de belangloze inzet van duizenden vrouwen en mannen belonen.

 

Er was discussie binnen de regering over de verdeling van de middelen van de nationale loterij, maar het geld voor de vrijwilligersverzekering is veilig gesteld.

Het bedrag van 850.000 euro moet zeker voldoende zijn voor 2008. De voorbije jaren werd het voorziene bedrag overigens niet volledig uitgeput. 2008 kan dan het jaar worden waarin op kruissnelheid gewerkt wordt , of desgevallend de regeling kan worden uitgebreid.

 

“Vaderschapsverlof” voor mee-moeders

Hoewel in meer dan acht op tien gevallen kinderen opgroeien in een gezin met gehuwde ouders, moeten ook andere gezinnen – eenouder-, meergeneratie-, nieuw samengestelde -, holibi- en samenwonende gezinnen – ondersteund worden.

Hier is nog werk aan de winkel:

Een vader heeft vandaag de mogelijkheid om gedurende 10 door hem te kiezen dagen van het werk afwezig te zijn n.a.v. de geboorte van zijn kind en dit binnen 30 dagen vanaf de dag van de bevalling. Gedurende de eerste drie dagen behoudt de werknemer zijn loon, de resterende 7 dagen betaalt het RIZIV.

Mijn wetsvoorstel wil een partner van hetzelfde geslacht ( kortom: de mee-ouder) hetzelfde recht toekennen. Een partner van hetzelfde geslacht krijgt bij de geboorde van een kind dus ook recht op 10 dagen verlof. De mee-ouder is in principe de mee-moeder gezien dit “vaderschapsverlof” gekoppeld is aan een geboorte. In situaties waar de ouderband naar aanleiding van adoptie tot stand komt, geldt sowieso het adoptieverlof

Zie ook : http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=CB1UCD7B&word=becq

rust

 

Ja, zo kon het niet langer.

Je kan veel verantwoordelijkheid opnemen, maar op een bepaald moment moet je halt roepen als de partner echt niet mee wil doen aan het gesprek.

Zal het lukken in een gesprek van Gemeenschap tot Gemeenschap ?  Ooit opperde ik de idee dat Yves Leterme als Minister-president moest aanblijven en vandaaruit de onderhandelingen voor een federale regering – met – staatshervorming mee vorm geven…

Zullen nieuwe verkiezingen iets oplossen ? Zal er iets veranderen wanneer we in de oppositie gaan? Hoe bekomen we garanties voor een echte dialoog ?

In elk geval is het aan de Franstaligen om hun engagement én verantwoordelijkheid te tonen en niet alles op de lange baan schuiven – hoewel een afkoelinsperiode en wat rust wel heilzaam kunnen zijn – Zij moeten over de brug komen met voorstellen. Menen ze écht dat ze begrepen hebben dat nieuwe communautaire afspraken nodig zijn.

Maar ook dan zullen we moeten praten. We moeten niemand een rad voor de ogen draaien. Want zelfs voor wie een volledige  boedelscheiding zou wensen : ook dàn zijn afspraken nodig.

11 – 15 juli

 

Wat waren en zijn onze prioriteiten  ?

-          een evenwichtig sociaal-economisch programma, met aandacht voor wie het moeilijk heeft: pensioen- en uitkeringstrekkers, maar ook de lage lonen.

-          een wettelijke oplossing voor Brussel-Halle-Vilvoorde;probleem dat gecreëerd werd door de regering Verhofstadt die persé een provinciale kieskringen wilde

-          een staatshervorming : een splitsing werd nooit geëist, interpersoonlijke solidariteit werd herbevestigd maar er moet vooruitgang geboekt worden voor een meer homogene bevoegdheidsverdeling en responsabilisering op verschillende terreinen 

Zitten we nu reeds gedurende een jaar in een dovemansgesprek?

Soms lijkt het erop. Ook in de contacten met de Franstalige collega’s. Wij begrijpen niet dat zij geen verantwoordelijkheid willen nemen (vb. federaal moeten de dienstencheques uitgebreid worden om op die manier hun probleem van het tekort aan kinderopvang op te lossen, terwijl dit een verantwoordelijkheid van de gemeenschappen is en de schaarse federale middelen beter gebruikt worden voor de eigen bevoegdheden zoals pensioenen of  andere uitkeringen ) of het beu zijn om in een Brussels ziekenhuis quasi enkel in het Frans goed terecht te kunnen.  Zij vinden dat zij altijd moeten toegeven ( en wij maar het omgekeerde denken )  en zijn vooral bang dat Vlaanderen hen wil afsluiten van Brussel.

Volgens de Gazet Van Antwerpen zouden noch de staatshervorming, noch BHV een politieke crisis waard zijn. Maar als er een crisis komt, moeten er nieuwe verkiezingen komen ! , aldus een meerderheid in de enquête. Maar zou met verkiezingen echt iets worden opgelost ? 

Zijn er nog fora waarin een en ander dan wel kan slagen? Of moeten we gewoon wachten tot nà 2009 ? 

Inmiddels slaagt Yves Leterme er wel in om de begrotingscontrole en de sociaal-eonomische meerjarenplanning rond te krijgen. Het budgettair kader ligt nog niet vast – en het zal eerder een keurslijf dan een rekverband zijn- . Maar de principes zijn er : lage en middeninkomens krijgen prioriteit- ook in de belastinghervorming door het optrekken van het belastingvrij minimum ( wat meest voelbaar is voor de laagste inkomens ) en de vereenvoudiging van de tarieven van 30 ( en niet die van 45 ). Ons pleidooi werd gehoord.Dat maakt beslissen, bij een gebrek aan een communautair perspectief, natuurlijk des te moeilijker. Maar zomaar de eigen principes laten varen kan ook niet.

 

 

Hopelijk geraken ze eruit.