nieuwe onkostenregeling voor vrijwilligers

Vandaag verschijnt in het Belgisch Staatsblad de nieuwe onkostenregeling voor vrijwilligers. Concreet: een combinatie van een forfaitaire en reële vergoeding wordt mogelijk voor zover die reële vergoeding overeenstemt met max. 2000 km. Op die manier wordt een belangrijke stap gezet in de discussie rond de vergoedingen, aldus Volksvertegenwoordiger Sonja BECQ, die deze materie op de voet volgt.

Waarover gaat het? Vrijwilligers kunnen (maar moeten niet) vergoed worden voor de onkosten die zij maken. Een combinatie van een forfaitaire vergoeding en een reële onkostenvergoeding is niet mogelijk. Dat bleek uit diverse parlementaire vragen die Volksvertegenwoordiger Sonja BECQ hierrond stelde. Dit kon zelf niet als de combinatie van beide vergoedingen onder de maximale forfaitaire vergoeding (30,22 euro per dag en 1.208,72 euro per jaar) bleef. ‘Dit schept problemen’, aldus BECQ, ‘zeker wanneer de vrijwilliger van de ene vereniging een reële vergoeding ontvangt en in de andere een forfaitaire (hoe klein ook). Zo was het quasi onmogelijk om de kosten te vergoeden van iemand die tegelijk als vrijwilliger instond voor nachtopvang (forfaitair vergoed) en die vrijwillig vervoer (reële onkostenvergoeding) op zich nam.’ ‘Hieraan werd door de minister gedeeltelijk tegemoet gekomen, volgens volgende strikte voorwaarden: maximaal kan 2000 kilometer per jaar per vrijwilliger worden vergoed; voor die kilometervergoeding wordt expliciet verwezen naar artikel 13 van het Koninklijk Besluit van 18 januari 1965 houdende de algemene regeling inzake reiskosten (0,3169 euro per kilometer); via amendement hebben wij bijkomend een gelijkstelling gevraagd voor verplaatsingen met openbaar vervoer of met de fiets. Dit kan dus vanaf nu. Die vergoeding kan nooit meer bedragen dan 2000 x de kilometervergoeding van toepassing op de wagen (dwz. 2000 x 0,3169 euro = 633,80 euro op jaarbasis). Opgelet: hiervan moet wel bewijs worden geleverd.’

Sonja BECQ: ‘Deze regeling is een stap vooruit. Organisaties die financieel voldoende sterk staan, kunnen hun vrijwilligers voortaan vergoeden voor hun verplaatsingen. Ook minderbegoede mensen moeten de kans krijgen vrijwilligerswerk te doen zonder dat zij op kosten worden gejaagd.’