zingen in leuven-centraal

Straks gaan we zingen in Leuven-centraal. Het is de 3e of 4e keer, maar het blijft een beklijvende gebeurtenis : de identiteitscontrole, de grondige scan-controle ( er is altijd wel iemand die piept), het opeenvolgend openen en sluiten van de deuren, de serene (eucharistie)viering waaraan sommige gevangenen heel actief deelnemen, en dan vooral de receptie en de babbel nadien. Waar praten we over : de buitenwereld, hun verblijf, het gezin, de eventuele perspectieven… De steekpartij en de gijzeling eind oktober maken het vandaag toch wat speciaal. Even vreesden we dat ons jaarlijks bezoek niet zou kunnen doorgaan. Gegarandeerd dat het straks onderwerp van gesprek wordt.

wijzigingen aan het hof van assisen

In de plenaire vergadering van 29 oktober werd het ontwerp tot hervorming van het Hof van Assisen gestemd. Werd er veel gewijzigd? Neen, de keuze om de jury te behouden werd herbevestigd, evenals de voorgestelde wijze van motivering. In vergelijking met het voorstel uit de Senaat komt er een licht gewijzigde bevoegdheidsverdeling, de minimumleeftijd als jurylid werd verhoogd tot 28 jaar, het aantal rechters werd behouden op 3, …

En last but not least: een stukje folklore wordt afgeschaft. Het hoofd van de jury wordt niet langer ‘hoofdman’ genoemd. Dit dateert immers uit de tijd dat vrouwen er niet aan te pas kwamen. En we hebben ook een eigen CD&V-accent ingevoerd: juryleden worden geïnformeerd over de mogelijkheden aan psychologische hulpverlening.
Wat ik uit deze hele bespreking leerde: vanuit eenzelfde inspiratie (eenvoud en modernisering van de procedure) leggen Kamer en Senaat elk hun eigen accenten.
Het ontwerp gaat nu voor bespreking terug naar de senaat. Lees meer: http://www.dekamer.be/site/wwwcfm/search/doc.cfm?language=nl&xurl=/FLWB/HTML/52/5/52K2127011.html&query=assisen

Plechtige opening Hof van Cassatie met Voorzitter Londers.

Vandaag was ik als voorzitter van de Commissie Justitie van de Kamer van Volksvertegenwoordigers uitgenodigd op de plechtige openingszitting van het Hof van Cassatie.
Het is al een hele tijd geleden dat ik – als jonge advocaat-stagiair – geregeld op het Justitiepaleis kwam.
De stoet rode toga’s van het Hof van Cassatie was indrukwekkend, de statigheid waarmee een en ander georganiseerd wordt ook.

De openingsrede van de Procureur-Generaal over terrorisme gaf me niet echt het gevoel dat het Hof dicht bij de gewone mensen en hun rechten staat, wel integendeel. Ik kreeg eerder de indruk op Mars te zitten. Maar mogelijk kan als verontschuldiging worden aangevoerd dat het thema reeds lang geleden werd vastgelegd.

Voorzitter Londers zocht het dichter bij huis in zijn pleidooi voor een serene vaststelling en analyse over de feiten in de Fortis-zaak en de zaak van de rechtbank van koophandel. Ook in zijn pleidooi voor een breed maatschappelijk debat – zonder taboes – volg ik hem.

Maar vooral naar zijn statement dat mbt de betrokken magistraten duidelijkheid gegeven moet worden over “wat mogelijks louter aantijgingen en verdachtmakingen zijn” en dat zij “dezelfde fundamentele rechten genieten als elk ander burger” heb ik met aandacht geluisterd.
Alleen jammer dat de Eerste Voorzitter die overwegingen pas nu aan de orde brengt, en niet op het moment dat hij – samen met de voorzitter van het Hof van Beroep Guy Delvoie – een “persoonlijke en vertrouwelijke” brief aan de Kamervoorzitter overhandigt, brief die tot het ontslag van Premier Leterme en Minister van Justitie Jo Vandeurzen leidde.

Met Justitie in de achterzak op reis !

Het einde van de vakantie was er sneller dan gedacht. Een weekje Ardèche halverwege de maand augustus werd doorkruist door de “zaak De Tandt”. Of het niet nodig was om de commissie justitie vervroegd samen te roepen. Terecht, vond ik, maar de minister moet wel de tijd hebben om een en ander uit te zoeken.
De speciale zitting 28 augustus gaf volgens sommige persmensen geen voldoening. Nochtans werd er – voor zover als mogelijk – ingegaan op concrete feiten én werden er reeds een aantal beleidspistes voorgesteld: de geactualiseerde audit van het hof van beroep van Brussel moet er komen, daar mag niet mee getalmd worden; de werking van de hoge raad voor justitie moet mogelijk verfijnd worden, het tuchtrecht moet zeker worden herbekeken, in de hervorming van justitie moet modern management voorop staan..
Uiteraard is dit geen klein bier, maar we moeten de druk op de ketel houden. Op die manier kan er toch nog een positief element uit deze onverkwikkelijke gebeurtenissen worden gehaald.