zingen in leuven-centraal

Straks gaan we zingen in Leuven-centraal. Het is de 3e of 4e keer, maar het blijft een beklijvende gebeurtenis : de identiteitscontrole, de grondige scan-controle ( er is altijd wel iemand die piept), het opeenvolgend openen en sluiten van de deuren, de serene (eucharistie)viering waaraan sommige gevangenen heel actief deelnemen, en dan vooral de receptie en de babbel nadien. Waar praten we over : de buitenwereld, hun verblijf, het gezin, de eventuele perspectieven… De steekpartij en de gijzeling eind oktober maken het vandaag toch wat speciaal. Even vreesden we dat ons jaarlijks bezoek niet zou kunnen doorgaan. Gegarandeerd dat het straks onderwerp van gesprek wordt.

fier op mijn 81-jarige vader

Ik ben fier op mijn vader, Louis BECQ
En dat mag ook: vorige vrijdag stelde hij (81 jaar) zijn boek voor: ‘ Van roza tot sonja’, Politica’s van Wolvertem en Meise ( 1936-2008) .
Als gewezen journalist voor de krant ‘ Het Volk’, initiatiefnemer van een lokaal tijdschrift ‘schoon Meise’, kon hij zijn passies verzoenen: politieke geschiedenis, vrouwen en schrijven.
Alle vrouwen die hij beschreef en interviewde heeft hij persoonlijk gekend, op één na: Roza, de eerste OCMW- (toen nog COO)-voorzitster. Overigens, ook haar eigen kinderen (wonend in regio Leuven) wisten niet dat hun moeder een politiek mandaat had uitgeoefend. Ze waren er o zo fier op !
Naast het voorwoord van Minister van Staat Miet Smet, een algemene schets van het vrouwenstemrecht en de geschiedenis van de gelijkekansenraad van onze gemeente, zijn de de mooie, warm geschreven portretten van alle vrouwen die sinds 1936 in onze gemeente een politiek mandaat opnamen.
Dat zijn dochter, de laatste in de rij is, is een gelukkig toeval.

Het boek is te koop aan 15 euro, via overschrijving op 799-5004188-57.
Meer info via 02/269 23 95 of louis.beccq@skynet.be

Zie ook : http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?ArticleID=LV2EJ3T9

Parlementair reces : tijd om op te ruimen, te studeren, voor te bereiden … met vrienden een concert mee te pikken, zoals Jazz-gent met Joe Jackson

Communautaire spelletjes zetten tropische planten in de kou

Het antwoord op de parlementaire vraag van volksvertegenwoordiger Sonja BECQ over het voortbestaan van de Plantentuin in Meise is duidelijk. Minister Reynders neemt geen enkele verantwoordelijkheid in het zoeken naar een oplossing voor het goed functioneren van de Plantentuin.

Wel integendeel. Op de vraag naar vernieuwing van stookketels, maakt hij er zich lacherig van af door te verwijzen naar de niet functionerende ketels die op initiatief van de Vlaamse gemeenschap geïnstalleerd werden. Dat er daarnaast nog “federale” ketels bestaan, die dringend aan vervanging toe zijn, hoort hij niet meer. Ook niet dat er dringend nood is aan de vervanging van collectoren in de stookzaal, verwarmingselementen in het plantenpaleis, de collectie- en de kweekkassen….

Er bestaat geen actuele inventaris van de dringend noodzakelijke werkzaamheden. Reynders gaat voort op een inventaris van noodzakelijke werken uit 2004. Alsof de tijd is blijven stilstaan. 

Sonja BECQ dringt aan op het opmaken van een actuele inventaris van de werken, nodig om het zeldzame plantenbestand in ere te houden, en op meer verantwoordelijkheid, zowel om dit communautair slecht beheerde dossier (had men in 2001 een sluitend akkoord afgesloten was dit gekrakeel overbodig) tot een goed einde te brengen, als om het vrijwaren van de zeldzame, wetenschappelijk waardevolle collecties.

taizé

Onze taizé-gangers zijn vertrokken. Heb ze voor ik naar het parlement reed voor het debat rond de regeerverklaring afgezet aan de kerk. Gisteravond hebben we nog gezellig samengezeten en rustig gekeuveld over hun leven en hun toekomst. Ze hadden een CD mee met autochtone koormuziek. Voor hen was deze week een mengeling van toerisme en bezinning. ’s Morgens meevieren, ’s namiddags wat toeristische uitstappen, zelfs naar  Brugge !  Anders, dan de 3 jonge meisjes die we op ons ‘nieuwjaarsdiner’ als extra-gasten mochten verwelkomen en die alle bezinnings- en praatgroepen hadden meegemaakt.

Jammer dat we te weinig tijd hadden om samen te praten, maar het was een fijne ervaring om het enthousiasme van deze jonge mensen mee te maken.

2m2

Onze Taisé-gangers kwamen aan. Doodmoe en koud. Ze komen uit Boekarest. Hebben allebei hogere studies gedaan en zijn aan het werk. Twee nachten slapen op de bus…We zijn blij dat we hen een kamer kunnen geven, omdat ons kinderen zelf op stap zijn.  Da’s rustiger dan 2x2m2 in de living.  

Het is mooi om te zien hoe ons dorp wordt overspoeld door groepjes goed bepakte en ingeduffelde jongeren. De organisatie loopt ongelooflijk vlot. Proficiat een Linda en Alex die hiervoor zorgden, samen met de hele parochieploeg die achter hen staat.

We kijken al uit naar de nieuwjaarsviering – samen – in de kerk. Op die manier kunnen we ook een stukje meebeleven.